Wat is voor jou een game-moment die echt een blijvende indruk op je heeft weten te maken? Welk moment raakte jou, ging in je koppie zitten, deed je mond openvallen of heeft je wellicht zelfs veranderd in denken of doen?
*denk er aan = zelfs de inhoud van oude games kun je nog steeds spoilen voor mensen die deze al jaren en jaren op de wishlist hebben staan. Dat iets oud is wil niet zeggen dat iedereen het ook gespeeld heeft. Een kleine waarschuwing = grote waardering!
Als iemand die enorm worstelt met depressie hakte de laatste zin - uitgesproken door een entiteit die volgens sommigen Lucifer is, maar volgens anderen de belichaming van depressie - er verschrikkelijk in:
“Goodbye for now. We’ll see each other again”
Toen heb ik toch wel even mijn controller neergelegd om even een goed potje te janken hoor.
@Benjaminben ik vond over het algemeen genomen een zeer intrigerende game, maar ik ben me er ook van bewust dat het vanwege het genre vaak minder goed ontvangen wordt. Luto is namelijk een psycholigische horror walking sim met wat lichte puzzel elementen.
Inmiddels is de gimmick ervan ook niet meer zo uniek (vastzitten in een continuous loop) en ook de twist aan het einde is al vaker gebruikt in soortgelijke games. Dus uniek is Luto niet meer. Maar destijds was het vooral het einde dat me echt even om persoonlijke redenen van m'n stuk bracht.
@Frietrick Wat naar om te horen dat je zo met jezelf worstelt. Ik hoop van harte dat je genoeg positiviteit om je heen hebt om hier doorheen te komen.
Soms kan het accepteren dat dingen zijn zoals ze zijn al een enorme last van je schouders nemen.
Als mens streven we toch vaak naar 100% geluk, liefde en betekenis, maar zo werkt de werkelijkheid helaas niet altijd. Je mág je rot voelen, verdrietig zijn of er even helemaal doorheen zitten.
En wees een beetje lief voor jezelf, dat is heel belangrijk! Dit je overkomen, het is niet jouw schuld💛.
@MONOJAXX thanks voor de support. Wordt meer gewaardeerd dan je denkt.
Bij mij komt het met pieken en dalen. Elke winter is het eigenlijk wel prijs en dat sinds mijn dertiende, dus al ruim dertig jaar. Ik heb in die dertig jaar geleerd hoe ik het kan onderdrukken zonder aan de medicatie te schieten, maar het ene jaar gaat het makkelijker dan het andere. Dit jaar is het wat lastiger gebleken.
Wat ook niet helpt is mijn perfectionisme en het feit dat ik altijd heel kritisch op mezelf ben. Je moest eens weten hoe vaak ik dat interview met Troy Baker heb overgedaan in de edit fase omdat ik weer iets zag waar ik mezelf aan ergerde, terwijl het gros het niet eens doorhad dat ik wat veranderd had.
Enfin, bedankt voor je wijze woorden. Ze zijn heel welkom.
@Frietrick Dat is heel vervelend dat je hier bijna elke winter last van hebt. Maar omdat je dit al zo lang hebt, weet je ondertussen natuurlijk zelf precies van de hoed en de rand.
Perfectionisme is controle, en alles willen controleren is een vrij negatieve eigenschap — vooral als je ook nog eens zo kritisch bent op jezelf (dat bedoel ik dus met lief zijn voor jezelf!). Want we willen de controle hebben over onze emoties, dagelijkse routines en doelen, maar dat kan nou eenmaal niet altijd.
Soms is het beter om tegen jezelf te zeggen: ‘Het is oké zo, ik hoef niet alles perfect te doen. Ik ben een mens, geen robot.’ En: ‘Ik mag best een keer falen.’ En heel belangrijk: ‘Ik mag me ook een keer niet lekker voelen. Dat is heel normaal en ook hier komt weer een einde aan, zoals het altijd gaat.’
En ik vind het al een hele prestatie dat je een interview af kunt nemen met best wel een icoon! Ik zou echt helemaal dichtslaan haha.
Maar vooral: wees niet zo streng voor jezelf, dat is zonde! Het beste 💛
@Benjaminben perfectie is eigenlijk een utopie, maar daar willen mijn hersenen af en toe niet aan geloven.
Celeste heb ik nog nooit gespeeld, maar ik zag je post wel. Misschien een goede om op te pikken zodra het spooky season weer voorbij is (zit nu volle bak in de horror modus)
Toevallig Crow Country wel eens gespeeld? Perfect voor Halloween. RE 8 qua sfeer ook, heeft een beetje die Universal Monster vibe die ik wel waarderen kan.
@Frietrick Ik kan alleen maar respect opbrengen hoe open je erover praat en jouw depressie hier in de groep gooit.
Jaren geleden ben ik door omstandigheden ernstig depressief geweest en zat ik heel diep. Mede door de onvoorwaardelijke liefde van mijn ouders en ook met de hulp van een psycholoog ben ik uit het dal gekropen en dat was achteraf bekeken best een calvarietocht. De eerste maanden van mijn donkere periode was ik mezelf er niet van bewust dat ik depressief was en dat maakt het ook ergens surrealistisch.
Ik weet natuurlijk niet hoe jij je voelt of welke gedachten in jouw hoofd ronddwalen want elke depressie is anders. Wat ik wel weet is dat personen die een depressie ervaren allesbehalve zwak zijn. Dat denken buitenstaanders dikwijls ten onrechte. Het feit dat je er hier over praat is het bewijs dat je karakter hebt.
Misschien een beetje raar, want ik beklim amper bergen IRL, maar ik heb mijn vetste momenten in games wanneer ik voor het eerst iets unieks/voor het eerst heb beklommen
Denk aan: de eerste Tallnek in Horizon, de berg van Skyrim, die eerste toren in assassin's Creed, de eerste keer in de Sky Islands van Zelda TotK
Ik weet niet helemaal wat het is, maar dat gevoel van grootsheid van de wereld, met uitzicht, en vaak ook gekoppeld aan de challenge van om er te komen is voor mij vaak een van de grootste redenen om te gamen: immersie
Geen loot, geen XP, geen verhaal zelfs, gewoon puur jij en die vette wereld.
Volgens mij heb ik hier nog niet eens op gereageerd.
Indrukken.
Dat zijn goede want ik heb diverse indrukken om diverse redenen.
Ik zal er een aantal geven met de reden:
Final Fantasy VII- PC
De scene met Aerith en Sephiroth. Iedereen die de game kent weet welke scène.
Die maakte wel indruk.
GoldenEye en WCW VS NWO -N64
Wij hadden geen N64 maar destijds was huren een optie dus als mijn ouders op vakantie waren huurde wij voor 2 weken of langer een N64 en altijd Goldeneye en WCW VS NWO en dat ging gepaard met veel bier, snacks en nachtenlang doorgaan. Dus niet echt een scène die indruk maakte want die games draaien niet echt om scènes. Tenminste niet de multiplayer.
Donkey Kong Countries.
De scènes waarbij het weer veranderen bliezen mij omver. Van droog naar regen,
Van droog naar sneeuw. Van midden overdag naar zonsondergang en zo.
Dat maakte een echte indruk op mij wat betreft scènes.
Wat ik ook heel indrukwekkend vind is de stap van Atari 2600 games van vaak 1 scherm en oneindig herhalen naar een NES en ineens games met verhaal hebben en een eind.
Dat is toch wel voor mij het moment dat ik de eerste zombie tegenkwam in de GameCube remake van Resident Evil. Waarbij je de hal inloopt en je deze stoort tijdens zijn feeding frenzy en dan zijn hoofd omdraait.
Dit was tevens mijn eerste aanraking met de RE-games en was daarna direct verslaafd.
@MONOJAXX die game is zo fucking creepy. Echt met angst gespeeld. Mijn moment in die game is de eerste keer dat een Crimson opstaat. Die zagen we niet aankomen, de tering 😜
@Benjaminben Echt die claustrofobische sfeer ook constant. En ik was destijds ook verbijsterd hoe mooi de game was op de GameCube. Volgens mij was de GameCube toen ook de krachtigste console van die generatie.
Een mooie en blijvende herinnering is de ontknoping van I am Alive. Dat is echt mooi gedaan.
Of het feit dat ik Fallout 4 op zowat ontelbare manieren uit kon spelen als je weet wat de waarheid is mbt Shaun. Dat was de eerste keer een wtf momentje.
Bij mij zijn het meer momenten van YES dit is vet die ik uit games haal. Een greep uit de meest bijzondere:
Super Mario Bros 3.: Wow er is nog een woestijnwereld (en daarna nog zes andere werelden). Ik was als klein jochie bang dat het enkel de eerste wereld was, maar het was een enorme game met toffe levels.
Metroid Prime: landing op Tallon Overworld en dat moment dat Ridley overvliegt.
Resident Evil 4: De meneer met de kettingzaag in het dorp.
@Benjaminben Ja en je kon ook niet opslaan. Dat hielp natuurlijk ook wel om games langer te spelen. Een ander memorabel moment was het ontdekken van de fluitjes (via de wandelgangen op de basisschool).
Gameliner verzamelt gegevens om zo een optimale gebruikerservaring te bieden. Hierdoor kunnen wij analyses maken omtrent het gedrag van de bezoeker om zo de ervaring op onze website te optimaliseren. Door het plaatsen van cookies zijn adverteerders in staat om advertenties te tonen die aansluiten op jouw interesses. Daarbij kunnen social media plugins, zoals X Twitter, gebruik maken van gegevens zodat je in staat bent om op berichten te reageren en deze eventueel te delen. Voor meer informatie omtrent onze privacy policy verwijzen wij je graag door naar ons beleid.
Toestemming beheren
Je kunt per categorie je voorkeuren voor het gebruik van cookies instellen. Lees meer informatie over cookies op onze privacy policy pagina.
Sessie, inlog cookies
Google Analytics
Alles wat betreft onze advertenties op de site en gericht op het personaliseren daarvan.
Third party
Video, audio en social media-embeds.
Op onze podcastpagina plaatsen we een Spotify plugin om onze nieuwste podcast terug te beluisteren.
We streamen regelmatig live op Twitch, en wanneer we dat doen, voegen we een Twitch plugin toe aan onze homepagina.
Onze redactie voegt regelmatig X plugins toe aan het nieuws als bron.
Onze redactie plaatst nieuwe trailers/videos van games aan het nieuws en ook onze eigen videocontent wordt op YouTube gezet en via een plugin getoond op de website.
Onze redactie kan TikTok-video's en -posts toevoegen aan berichten.
Onze redactie kan openbare Instagram-posts, reels en profielen toevoegen aan berichten.
Onze redactie kan openbare Facebook-posts en -video's toevoegen aan berichten.
Onze redactie kan openbare Bluesky-posts toevoegen aan berichten.
Onze redactie kan SoundCloud-tracks en playlists toevoegen aan berichten.
Onze redactie kan Vimeo-video's toevoegen aan berichten.
Video toevoegen
Voeg eerst een video toe.