Teleurstellingen

RE6

Een Xbox 360 krijgen en dan de red ring of death ervaren en dan weken je console kwijt zijn. Het is me 2x overkomen. Daar ben je als puber vrij chagrijnig over.

Verder voelde ik als kind vooral teleurstelling als ik bepaalde games niet kon spelen die me heel erg gaaf leken. Gewoon omdat je als kind niet zo makkelijk aan games kwam. Sparen of wachten op je verjaardag of sinterklaasavond. Aan de andere kant was je wel helemaal gek van een game als je die kreeg want je speelde het maandenlang. Dat was weer het mooie aan moeten wachten.

Teleurstellingen:

De Gamecube:
Niet het apparaat, niet Nintendo's eigen games maar wel de populariteit van het ding. Hij verkocht te weinig, dus veel ontwikkelaars lieten het systeem qua support links liggen. Vele games konden wel gespeeld worden door de concurrentie, maar niet door de Cube-bezitter. Heb er uit armoede een PS2 bijgekocht destijds. Al heeft de Cube wel een warme plek in mijn collectie en gamershart.

In het blad pc gameplay werd jaren geleden de development van het spel black & white van Molyneux gevolgd. Iedere maand een verslag hoe de ontwikkeling verliep en mooie verhalen uit de studio. Maar vooral allemaal beloftes van Molyneux wat er in het uiteindelijke spel zou zitten. Iedereen weet tegenwoordig dat Molyneux een fantast/liegbees is, maar ik toen nog niet.
De hypetrain waar ik op zat was een TGV en ik had er zo de ziekte in dat het uiteindelijke spel hooguit oke te noemen was.

- Ik vroeg Super Mario World of Zelda A link to the past voor mijn verjaardag, maar kreeg Pinokkio. Daar moest ik het dus maanden mee doen, want zo vaak had ik geen geld voor een nieuwe SNES game.

- Hoe Xbox sinds de Xbox One bergafwaarts is gegaan. Voor de de OG Xbox en Xbox 360 koester ik warme herinneringen. Ben van origine ook meer een Xbox dan PS gamer.

- Dat de gaming cultuur niet meer is zoals vroeger. Volwaardige fysieke games en veel verschillende gameshops, PU magazine oude stijl, meer gamen en minder social/youtube/etc., toen Fifa nog gewoon een leuk voetbalspel was, Nintendo nog een compacte handheld verkocht (Nintendo DS), Pokémon games nog goed waren en Pokémon TCG geen manier was om geld te verdienen, Naughty Dogs in 4 jaar drie Uncharted games uitbracht en Rockstar meerdere GTA games per consolegeneratie, consoles die goedkoper werden als ze een tijdje uit waren, en vast nog meer…

Final Fantasy 15

Ik was best wel hyped voor die game.
Voordat de game uitkwam werd je al lekker gemaakt met een anime serie op YouTube en met de film Kingsglave.

De game starte goed en ik had er best veel plezier mee. Maar naarmate ik verder kwam werd dat steeds minder. Uiteindelijk miste er hele stukken van het verhaal die later via Story DLC werden ingevuld. De game ging steeds sneller en leek hele stukken over te slaan.

Ik las later dat ze super veel problemen hadden tijdens de productie, dat er een hoop verschillende directors op hebben gezeten en dat de game echt afgemaakt moest worden omdat het te lang duurde.

Heel jammer! Het had potentie maar uiteindelijk echt een dikke teleurstelling voor mij.

***SPOILERS voor de game castlevania lords of shadow 1 uit 2010***

Ik ben altijd een sucker geweest voor games waar je echt je powerfantasy kan uitleven. Maar vooral in een vampier setting begin ik kwijlen 🤤. We hebben games zoals Vampyr, Bloodrayne, Legacy of Kain, Vampire the masquerade bloodlines 1/2, etc. Maar tot de dag van vandaag heb ik nog steeds niet DE vampier game gespeeld die mij echt wegblies (vampire Masquerade 1 deed het wel, maar gaf me niet de power fantasy gevoel). Hopelijk dat Blood of Dawnwalker dat wel gaat doen, maar heb niks gekeken van de gameplay trailer omdat ik er blind in wil gaan, dus wie weet is dat verre van een power fantasy 🤣

Maar goed, in 2010 speelde ik dus een game genaamd "castlevania lords of shadow 1". Amazing! Weggeblazen. Toen kwam er het jaar erna twee dlc's uit. Aan het einde van die dlc wordt dus duidelijk dat jou getormenteerde personage waar je best wel een dikke band mee heb opgebouwd dus de ultieme vampier lord gaat worden in de volgende game, Dracula, in castlevania lords of shadow 2!. De enigste game die tot dusver zo hoog mijn hype had gemaakt was gears of war. Dus na een paar jaar uitgekeken te hebben naar deeltje 2, was die daar eindelijk. En wat was ik teleurgesteld zeg. Het begon redelijk vet en goed, maar al heel snel wordt je in een sluip missie gegooid, en het gaat zo hard bergafwaarts met die game op dat punt... Echt zonde. Dat had de ultieme bad-ass vampire game kunnen worden die ik voor ogen had, maar helaas, niet gelukt.

Om de paar jaar speel ik nog wel eens LoS 1, en dan denk ik weer "potverdikkie, wat een f*cking vette game!!!", en door de hype probeer ik dan toch weer LoS 2, in de hoop dat ik het nu wel vet vind of dat er iets is veranderd..... Maar ja, zo werkt het niet, en zodra ik de sluipmissie begin wordt de game vrij snel erna weer verwijderd 🤣

1. Als groot StarWars-fan, was ik intens teleurgesteld in de game StarWars: The Force Unleashed 2. Deel 1 vond ik namelijk zo gaaf en ik kon niet wachten om deel 2 te spelen.

Man man, wat een teleurstelling. Veel te korte game, eentonig en weinig locaties/planeten, echt niets zoals deel 1. Alsof er even snel een deel bijgemaakt moest worden, het had echt alles niet wat deel 1 wél had. Als ik er aan denk voel ik nog die disappointment.

2. De Nintendo Virtual Boy. Was destijds volgens mij niet eens te krijgen in Nederland, dus onze videotheek aan de overkant had deze wel. Ik gehuurd en spelen maar. Nou nou, hoef er verder niet over uit te wijden denk ik. Snap ook wel dat deze flink geflopt is. Ach… je kunt het natuurlijk zelf uitproberen in de Nintendo online omgeving. Was dus ook een flinke teleurstelling.

3. De PlayStation Vita.
Veel belovend, prachtig scherm, maar geen tweede paar schouderknoppen! Dat was echt een drama. Shooters waren gewoon niet te spelen op deze manier. Ik heb hem dan ook snel weer van de hand gedaan. Eeuwig zonde want het was verder een fantastische apparaat.