Opinion: Digitale Oogkleppen

Afgelopen zomer zat ik met een paar vrienden (waaronder onze Gameliner PR-Viking Joost) op vakantie in de Ardennen. Omdat ik niet erg veel tijd heb om te gamen normaliter, apprecieer ik op vakantie toch de mogelijkheid om te gamen, dus had ik mijn Xbox 360 meegenomen, met vooral oudere Xbox games. Dit met de reden dat in die vakantiehuisjes dikwijls een tv staat uit de tijd dat MTV nog een toffe zender was (lees: jaren 80, begin 90), en wij gamers nog genoegen namen met een resolutie van 480p.

Toen ik net lekker zo'n oudere titel aan het spelen was, hoorde ik van verderop in de kamer een kreun, gevolgd door de opmerking: Man wat een lelijke graphics, echt niet om aan te zien! Ik kan echt niet een game spelen die er zo uitziet. Dat jij dat kunt zeg, pffff.* Een discussie heb ik maar niet meer geprobeerd aan te gaan met meneer ik kan niet een game spelen wanneer die niet top notch ultra DirectX 500 graphics heeft, want dat heeft toch geen zin. Vele lange discussies in het verleden hebben dat inmiddels min of meer wel bewezen.

Onlangs ben ik weer eens begonnen aan Deus Ex, een game die inmiddels bijna 10 jaar oud is. Nog nooit heb ik die game uitgespeeld, en wil die game nog graag afronden voordat straks DE: Human Revolution uitkomt. Zijn de graphics mooi? Nee, bepaald niet. Heb ik er last van? Zelden tot nooit. Waarom? Deus Ex is een geniale titel die ver vooruit liep op de tijd, en is nog steeds erg verslavend voor mij om te spelen. Iedere avond maak ik er nu tijd voor om 1-2 uur voor het slapen gaan de game te spelen, en dat terwijl ik het eigenlijk druk zat heb en mijn (schoonheids-)slaapje heb verdiend.

Wat ik hiermee dus wil aangeven is dat wanneer je niet bereid bent eens een stapje terug te nemen in de tijd vanwege dat de games dan niet mooi meer zijn, je een hoop juweeltjes zult missen. Met films zie ik het op dezelfde manier. Veel mensen kunnen niet kijken naar een zwart-wit film, waardoor ze dus nooit Citizen Kane, Casablanca of High Noon zullen zien. Door jeugdsentiment ligt de grens soms anders, of sommige titels zijn echt te slecht nu. De games op de N64 kan ik ook echt niet meer doorheen komen, want ik krijg binnen 10 minuten een migraine aanval van de ridicuul slechte, flitsende en onrustige graphics.

Meer mensen zouden wel eens open mogen staan om bereid te zijn een game te spelen op de oudere consoles, of op je oude 486 pc'tje. Met die boodschap ga ik zelf eens het goede voorbeeld nemen door eindelijk eens Fallout 1 en 2 te gaan spelen, na tien jaar aandringen van verscheidene vrienden (waaronder Joost).

* Dit was overigens niet Joost, die ondanks dat hij een graphics whore is nog steeds ook de grafisch verouderde digitale klassiekers kan bekoren op zijn freon gekoelde über-pc met eigen nucleaire energievoorziening, met 6 videokaarten, nanotechnologie 24-core processor, 1 TB werkgeheugen en signature obsidian Duke Nukem casing.